nımsıyor musun annem,

hani  kara, ufak, tefek bir çocuk vardı,
ön taraftaki küçük odada yatmasına gönlün razı olmazdı,
ve onu alır kalbinin sıcaklığının korumasına koyardın.
Soğuk, karanlık, dondurucu ve uzun kış gecelerince, sevginle ısıttığın yatağında, onu kollarının arasına alır, saçlarının tellerinin üşümesine bile izin vermezdin.
Yoksulluğun ve sıkıntıların doruğa çıktığı günlerde bile, o kara, ufak tefek çocuğu düşünürdün, yemezdin yedirirdin…

Anımsıyormusun annem,
o kara ufak tefek çocuk biraz büyüdüğünde, ona neler anlattığını, bir dert ortağı gibi,
acıları sıkıntıları, ve geçmişte yaşananları,
o çocuğu büyük adam gibi karşına alır ve geleceğinin geçmişe benzememesi için öğütler verirdin.

Anımsıyor musun annem,
yalnızlığın, yokluğun, sıkıntıların acı verdiği zamanlarda, geceleri  yatakta gizli gizli ağlardın. O kara, ufak, tefek çocuk uyanmasın, gözyaşlarını görmesin  diye saklardın, her yakalanışında da kötü rüyalara bağlardın ve kaçamak yanıtlar verirdin, o‘ nun üzülmesini istemezdin.

Anımsıyor musun annem,
o, kara, ufak tefek çocuk oniki yaşına geldiğinde uzaklara gidecekti, ve bir ayrılık başlayacaktı. Sabahın köründe kalkmış, otobüs yolunu birlikte beklemiştin, kaşla göz arasında biriktirtiğin tüm paraları o’nun cebine koymuştun ve eğilip kulağına „gideceğin yer yatılı da olsa, oralarda harçlıksız kalıp başkaların eline bakma oğlum“ demiştin.
Aradan yıllar geçtikçe, o kara çocuk artık delikanlı olmuştu, ama senin için hep o, ufak tefek çocuktu ve koruman gerekiyor diye düşünüyor, ona kötülük gelmesin diye çırpınıyordun.
Aradan geçen bunca süre, acımasız yaşam koşulları herkesi biryerlere savurdu, anne ve evlat sevgisi gurbete yenik düştü.
O zamanlar „ANNELER GÜNÜ“ bu kadar bilinçli ve düzenli kutlanmıyordu, zaten senin  öyle bir beklentin de yoktu, sevgin ve koruman senin yüceliğinden geliyordu.

Anımsıyor musun annem,
en son o kara ufak tefek çocukla ne zaman ve nerede karşılaştın… Arada yıllar geçti…. Anımsayabilsekte, unutmuşta olsak birşeyler değişti… Sen değiştin annem, o kara ufak, tefek çocuk değişti annem.  Artık hiçbir şey eskisi gibi olmazsa da, bu son ANNELER GÜNÜ’ünde o ufak tefek çocuğun sesini duymazsanda, anlamazsanda, o seni hep sevdi vehep sevecek… Kalbinde yaşatacak….

SENİN VE TÜM ANNELERİN, „ ANNELER GÜNÜ“ KUTLU OLSUN ANNEM!

Tüm annelerin ellerinden öperim…

İsmail Özşahin
Bergisch Gladbach, 08 Mayıs 2010

Son Güncelleme ( Salı, 31 Ağustos 2010 13:09 )